امروز: شنبه 28 مهر ماه 1397 مصادف با 20 / 10/ 2018
من نمی خوابم که خوابش رو ببینم، من کار می کنم تا بدستش بیارم.
زمانی فرا میرسد که باور میکنی همه چیز به پایان رسیده است و این تازه آغاز است
موفقیت ساده است - کار درست را به روش درست و در زمان درست انجامش بدهید.

فرهنگ کار در دو قدرت بزرگ اقتصادی دنیا

مجله مه شکن - آمریکا و ژاپن به عنوان دو قدرت بزرگ اقتصادی یکی در غرب و دیگری در شرق تاثیر بسیار زیادی بر اقتصاد جهانی دارند و تصمیمات و اقدامات آنها به طور مستقیم بر میزان رشد یا عدم رشد در سایر نقاط جهان تاثیر می گذارد. با این حال آنها الگوهای رفتاری متفاوتی به خصوص در حوزه فعالیت های اقتصادی و فرهنگ کاری دارند که در مطلب زیر به آنها اشاره شده است

قدرت تصمیم گیری

  آمریکا: به طور کلی سرعت تصمیم گیری در شرکت‌های آمریکایی بالاست. در آمریکا مدیران بالادست به مقام های پایین تر خود آزادی عمل زیادی می دهند تا فرآیند تصمیم گیری به سرعت انجام شود. البته همیشه این تصمیم ها بدون اشکال نیست و گاهی به خاطر سرعت، خطاهایی هم در این روند رخ می دهد.

  ژاپن: تصمیم گیری در شرکت های ژاپنی کاملا با رعایت سلسله  مراتب سازمانی انجام می شود. تصمیم گیری از نوع ژاپنی کاملا محتاطانه و هوشیارانه است و گاهی با سرعت کمتری نسبت به آمریکایی ها گرفته می شود. این مراحل با برگزاری جلسات پرشمار طی شده و به این ترتیب احتمال خطا و اشتباه به حداقل می رسد.

مسئولیت های فردی و گروهی

  نقش ها و مسئولیت ها در شرکت های آمریکایی بسیار شخصی سازی  شده است. مشارکت فردی بسیار مهم است و در راستای اهداف یک سازمان تلقی می شود.

  شرکت‌های ژاپنی مشارکت های فردی را در قالب یک گروه به رسمیت می شناسند و به نظرشان کار فردی باید به پیشرفت کار گروهی منجر شود، درغیراین صورت مشارکت فردی هیچ مفهومی ندارد.

بازگشت سرمایه

  شرکت های آمریکایی روی بازگشت سرمایه یا همان هدف نهایی تمرکز می کنند. آنها خود را درگیر فرآیندها و اینکه چطور این هدف قرار است به دست آید، نمی کنند. شرکت های آمریکایی کمتر وقت خود را برای تثبیت فرآیندها می‌گذارند.

  شرکت های ژاپنی هم مثل آمریکا روی بازگشت سرمایه تمرکز دارند؛ اما فرق شان با همتایان غربی در این است که روی فرآیند و اینکه چطور به هدف برسند، تاکید بیشتری دارند. برای مثال، آنها چگونگی ایجاد فرآیند برای پروژه ها را ارزیابی می کنند.

همگونی و ناهمگونی

  از آنجایی که آمریکا یک کشور چندفرهنگی است، شرکت ها هم با چندملیتی  بودن نیروهای کاری خود مشکل خاصی ندارند. این یعنی در یک محیط کاری چند نوع طرز فکر وجود دارد. اما پیشرفت کاری بدون مشکل در این کشور حاصل می شود.

  اساسا یک شرکت ژاپنی با نیروی کار ژاپنی سازماندهی می شود. تقریبا تمام کارکنان یک شرکت پیش زمینه ای مشابه برای درک موقعیت ها دارند. بنابراین بسیاری از درک و فهم های آنها از فرهنگ کار نانوشته و ازپیش آموخته است. این یکی از مهارت های مهم ارتباطی در ژاپن است.

جلسات هیئت مدیره

  هدف شرکت های آمریکایی برگزاری جلسات هرچه  کارآمدتر است. جلسه های کاری در آمریکا هم تعدادشان بسیار کم است و در زمان بسیار کمی انجام می شود. اگر جلسات زیاد  ازحد باشند، آمریکایی ها دربرابرش مقاومت نشان می دهند.

  جلسات کاری در ژاپن یک کار بسیار متداول و معمول در شرکت های بزرگ است. آنها برای فرآیندی که می خواهند طی کنند، تا نظر مثبت تمامی افراد درگیر در پروژه را به دست نیاورند، کار را شروع نمی کنند. بنابراین هم تعداد جلسات شان و هم زمانی که برایش صرف می کنند، پرشمار است.

ارتباطات؛ از دور یا رو دررو

  برای آمریکایی ها تماس برقرار کردن از طریق وسایل ارتباطی مثل ایمیل یا تلفن همراه راحت تر و پذیرفته شده تر است. آنها بیشتر ترجیح می دهند ارتباطات از راه دور را با هم داشته باشند.

  ژاپنی ها برای ارتباطات رو در رو احترام زیادی قائل هستند. برای آنها مهم است که ارتباطات کاری شان را چگونه هدایت کنند.

انعطاف پذیری

  در آمریکا انعطاف پذیری کاری زیاد است و دورکاری یک روش کاری کاملا عادی و پذیرفته شده است. در این کشور برای هر کارمند یک اتاقک درنظر گرفته می شود که استقلال زیادی نسبت به همکارانش پیدا می کند. این باعث می شود کارمند در کار خود متمرکز شود.

  در ژاپن بسیاری از شرکت های ساعات کاری مشخصی دارند و به کارمندان اجازه دورکاری داده نمی شود. محیط کار در این کشور مثل یک کلاس مدرسه است که رئیس بالاترین مقام را دارد و در لایه های بعدی مقام های پایین تر قرار می گیرند. در محیط های کاری ژاپنی دیواری وجود ندارد و همه گروهی کار می کنند.

خود حمایتی

  در آمریکا سیستمی وجود دارد که افراد پس از بازنشستگی با کمک آن می توانند خودشان زندگی خود را تامین کنند و نیازی به حمایت شرکت یا نهادی که برایش کار می کردند، ندارند. این البته تاحدی با انتقاد مواجه است چون ممکن است وابستگی فرد به سیستم کاری اش را کم کند.

  ژاپنی ها همیشه تشویق می شوند که تا پایان دوران خدمت شان در یک شرکت بمانند. این تشویق با حمایت های پولی و مالی خوب انجام

می شود. در ژاپن پرداخت های شرکتی وجود دارد که جدا از حقوق ماهانه است. هرچه سابقه کاری فرد بیشتر باشد، میزان این پرداخت ها هم بیشتر خواهد بود.

ریسک پذیری و ریسک گریزی

  آمریکایی‌ها وقتی می خواهند چیزی را به دست آورند، با خود می گویند «ما می توانیم انجامش دهیم»، حتی اگر فکر کنند تنها از پس 50 تا 70 درصدش برمی آیند. آنها پس از پذیرش توانایی شان تلاش می کنند دستاوردشان را به نزدیکی 100درصد برسانند.

  ژاپنی ها اگر احساس کنند احتمال دستیابی به نتیجه کار حتی کمی کمتر از 100 درصد است، به کار «بله» نمی گویند. آنها تا مطمئن نشوند که 100درصد و بی بروبرگردد به نتیجه دلخواه شان می رسند، دست به هیچ خطری نمی زنند.

زندگی شخصی؛ زندگی کاری

  خانواده و زمان گذاشتن برای خود در آمریکا نسبت به ساعات کاری اولویت بیشتری دارد.  بنابراین در آمریکا اگر کسی وقت زیادی به خانوده اش اختصاص دهد، نه تنها سرزنش نمی شود بلکه تشویق می شود.

  در ژاپن هیچ چیز ارزشمندتر از کار کردن نیست. کار و شغل هسته اصلی زندگی است. کارهای سنتی وجود دارد که ژاپنی ها در میحط کار انجام می دهند تا بیشتر با همکاران خود و کارشان انس و الفت بگیرند. این رسوم سنتی از گرامیداشت حضور کارمند جدید تا دورهم جمع شدن برای ارتباط بیشتر همکاران قدیمی را در برمی گیرد، اما فقط در محیط کار انجام می شود.

انتهای پیام/

 

نظرات
* *
*
       

نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است.

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به مجله مه شکن میباشد.

طراحی و پیاده سازی توسط برآیند