امروز: چهارشنبه 24 مرداد ماه 1397 مصادف با 15 / 8/ 2018
من نمی خوابم که خوابش رو ببینم، من کار می کنم تا بدستش بیارم.
زمانی فرا میرسد که باور میکنی همه چیز به پایان رسیده است و این تازه آغاز است
موفقیت ساده است - کار درست را به روش درست و در زمان درست انجامش بدهید.

آلودگی هوا و زندگی نباتی

 

 

مجله مه شکن - هوای پاک حق طبیعی شهروندان هر جامعه است. به بیانی دیگر، هوای ناپاک نوعی تجاوز به حقوق مسلم شهروندان به حساب می آید. هوای سالم در هر مکانی به علل و عواملی آلوده می شود. عواملی در این آلودگی دخیلند. در بین علت ها و عامل ها، به یقین عامل انسانی مهم ترین و تنها عاملی است که می تواند هم مسئول باشد و هم پاسخگو! پدیده ناسالم بودن هوا را دستگاه های ذیربط تشخیص می دهند. روش های مبارزه با هوای آلوده را عده ای تعیین و کسانی هم اجرایی شدن آن را تجویز می کنند. حال این پرسش مطرح می شود که عامل تجاوز به حق طبیعی تنفس در هوای پاک در کدام فرآیند اداره شهری قرار می گیرد. در این نوشتار، آلودگی هوای ناشی از آلاینده های صنعتی و به ویژه آلودگی خودروها مورد نظر است.

برای رسانه ها هوای آلوده بیشتر به یک داستان دنباله دار و تکراری تبدیل شده است. چیزی شبیه یک نمایشگاه سالانه، بزرگداشت یک رویداد تاریخی، و طوفان های مهیب یا سونامی؛ ولی طولانی تر و با عاملانی مجهول و ظاهرا ناشناخته! مرگ خاموش و زودرس هزاران نفر شهروند در شهرهای بزرگ کشور از جمله پایتخت در پائیز هر سال رقم می خورد.

انگار ما انسان ها زندگی گیاهی پیدا کرده ایم که در پائیز باید به خزان زندگی اجتماعی فکر کنیم. «عمر متوسط» اصطلاحی است که کارشناسان بهداشت و سلامت در یک جامعه به آن استناد می کنند تا سطح کیفی بهداشت آن جامعه را توضیح دهند. عمر متوسط تهرانی ها چند سال است و در مقایسه با رقم مشابه آن در سطح کشور چه نسبتی دارد؟ از بیان رقم دقیق معذوریم؛ اما با کمی اغماض از نسبت 2 به 3 دارد به نسبت 1 به 2 نزدیک می شود! یعنی اگر زمانی عمر متوسط شهروندان تهرانی دو-سوم شهروندان کشوری بود؛ دارد به سمت نصف سیر می کند.

مقایسه آمار مرگ و میر ثبت شده در بهشت زهرا در طول 12 ماه برای متوفیان شهر تهران در سه ماه آبان، آذر و دی ماه هر سال (به ویژه آذر)؛ هم از نظر تعداد و هم از نظر ترکیب سنی تفاوت فاحشی با الگوی کشوری را نشان می دهد. این آمار خود گویای خزانی است که عامل اصلی آن آلودگی هواست. این آمار را اگر در یک روند ده ساله مطالعه و بررسی کنیم یا با دو شهرستان کم جمعیت کشور مقایسه کنیم زنگ خطر را به خوبی حس خواهیم کرد.

مرگ تهرانی ها به آسمان تیره و غیر لاجوردی پایتخت گره خورده است. احتمالاً تحرکات مرزی و تغییرات در کشورهای همسایه کمترین دخالت در آن دارد. هرچند مرزبندی ساعات ترافیک در شهر نوعی آرامش را به ارمغان می آورد؛ ولی در کاهش آلودگی چندان تأثیری ندارد. بلکه آلودگی را از ساعتی به ساعت دیگر انتقال می دهد. شب و روز هم ظاهرا عادلانه توزیع شده اند. دامنه های کوه شب ها پناهگاه آلودگی هستند و سطح شهر روزها از آن استقبال می کنند.  تدابیر اتخاذ نشده برای تأمین هوای سالم در پایتخت کم نیستند. برای آگاهی از آنها می توان به آراء و افکار عمومی مراجعه کرد و گاه زنگ مراکز مشاوره را به صدا درآورد. همچنین می توان از تجربه دیگران بهره گرفت. از لندن، پاریس، برلین تا استانبول و توکیو که هر یک تجربه موفقی داشته اند. البته راه مکزیک و قاهره و پکن هم باز است! از همین روش می توان مسؤولان آلودگی را هم پیدا و مسئولان اجرایی را هم معرفی کرد. افکار عمومی خاموش است. مه شکن چند روش غیرسیاسی، تسکینی و کوتاه مدت را پیشنهاد می کند:

 - موجبات تعویض به موقع قطعات کلیدی خودروها که نقش تعیین کننده در آلودگی هوا را دارند با نظارت، دقت و الزام فراهم شود.

 - عوارض خودروهای پر مصرف تصاعدی وضع و اجرا شود.

 - سوخت غیر فسیلی و انرژی پاک به مردم معرفی، ترویج و به تدریج جایگزین شود.

-  ساعات کار ادارات دولتی و سازمان های شهری در بازه زمانی 24 ساعت و با هدف سبک شدن بار ترافیکی مدیریت و توزیع شود.

 - در ایام بحرانی و «وارونگی هوا» به مردم آگاهی و به مسئولان هشدار داده شود -یعنی از  توصیه های رسانه ای از جمله نشریه«مه شکن» استفاده شود.

امید می‌رود با اقدامات مدبرانه، شاهد کاهش آلودگی هوا و کاسته شدن از زندگی نباتی درزمستان امسال باشیم. 

 

انتهای پیام/

نظرات
* *
*
       

نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است.

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به مجله مه شکن میباشد.

طراحی و پیاده سازی توسط برآیند